FANDOM


Rammar-Arnoski Dowódca żyjący na przełomie Drugiej i Trzeciej Ery. Urodzony w 3420 roku Drugiej Ery w Tharbardzie. Zginął w 10 roku Trzeciej Ery w bitwie pięciu armii zabity

Rammar

Rammar

Rammar
Artykuł nie posiada grafik? Dodaj je!
Informacje biograficzne
  • Tytuły
  • kapitan Arnoru 
  • kapitan VI kompanii Dunedainów 
  • Data urodzenia
  • 3420 rok DE 
  • Data śmierci
  • 10 rok TE 
  • Pochodzenie
  • Dunedain 
  • Status
  • Nie Żyje 
  • Rasa
  • Człowiek 
  • Broń
  • miecz Aglar 
  • Przynależność
  • Królestwo Arnoru 
  • Występowanie
  • Arnor 
Opis fizyczny
  • Płeć
  • Mężczyzna 
  • Kolor włosów
  • Czarne 
  • Kolor oczu
  • Niebieskie 
  • Wzrost
  • 70 
Rodzina
  • Rodzice
  • ojciec-Artainen 
  • matka nie znana z imienie 
  • Rodzeństwo
  • nieznane 
  • Małżonek
  • Naria (Elfka) 
  • Potomstwo
  • Artain II 
przez Saurona.

Dzieciństwo ( lata 3420-3440 Drugiej Ery) Edytuj

Rammar urodził w szlacheckiej rodzinie potomków uciekinierów z Numenoru w mieście Tharbard. Ojcem Rammara był Artainen, weteran wojen toczonych pomiędzy Północnym Królestwem a Sauronem oraz przybocznym samego Elendila. Dunedain odebrał staranne wykształcenie w zakresie pisania, czytania, liczenia oraz języka elfów wysokich. Gdy miał 10 lat, ojciec zaczął uczyć go podstaw walk szermierki. Rammar był pojętnym uczniem i szybko się uczył. Gdy miał 15 lat został wysłany do Minas Ithil by zostać giermkiem syna Elendila, Isildula. Tam towarzyszył wszędzie Isildulowi. Rok po przybycie jechał wraz z dziedzicem Elendila do Osgiliath. Podczas podróży wpadli w zasadzkę orków. Rammar mógł się wtedy wykazać swoją walecznością i bitnością. Zabił wielu orków, gdy dostrzegł że Isildul został zrzucony z konie i orkowy topornik chciał zadać ostateczny cios. Wtedy jednak Rammar podbiegł i zabił orka, ratując życie Isildula. Ten wdzięczny za uratowanie życia hojnie go wynagrodził. Podarował mu wtedy wspaniały miecz wykuty dawniej w Numenorze, który zwał się Aglar. Rammar, wdzięcznie przyjął ten dar. Po przybyciu do stolicy Gondoru poznał także Anariona. Gdy skończył 20 lat został pasowany na rycerza. Po tym opuścił Minas Ithil i wrócił do rodzinnego Tharbardu, gdzie został członkiem gwardii miejskiej. W międzyczasie doszło do wojny z Mordorem w której nie brał udziału gdyż był wtedy za młody.

Bitwa na Polach Dol Amroth (3 rok Trzeciej Ery) Edytuj

W tym czasie doszło do niego wieści o przegranej wojsk Ostatniego Sojuszu i śmierci ojca, które bardzo go zasmuciły. Gdy Isildur wysyła siły wy wesprzeć Gondor, który padał pod ciosami wojsk Nieprzyjaciela, Rammar zgłosił się na ochotnika by ruszyć na wroga. Chciał pomścić ojca. Ze względu na swoje umiejętności został mianowany dowódcą oddziału rycerzy Arnoru. Gdy doszło do bitwy dobrze prowadził szarsze jazdy zadając nie mała straty wrogowi. Jednak ponosili o wiele większe straty i przegrywali. Wtedy zostali zaatakowani przez dwa oddziały orków i niemal wszyscy rycerze Rammara zginęli. On sam ledwo uniknął śmierci i uciekł z resztą wojsk Arnoru z pola bitwy.Po powrocie do Arnoru przybył do Annuminas, by opowiedzieć szczegóły bitwy Isildulowi. Potem wrócił do Tharbardu, gdzie po 2 latach awansował na kapitana gwardii miejskiej.

Oblężenie Tharbadu (5 Rok Trzeciej Ery) Edytuj

W tym czasie wojska Mordoru kierowały się po podbiciu Gondoru na Arnor. Pierwszym ich celem miało być rodzinne miasto Rammara. Isildul zaczął gromadzić wojska w Tharbardzie i powierzył ich dowództwo Rammarowi. Rammar postanowił wysłać kilku dunedainskich zwiadowców by zorientować jak duża jest armia wroga. Po powrocie zwiadowcy donieśli mu że armia nie jest zbyt duża i liczy jakieś kilka tysięcy uruków, orków, Esterlingów oraz kilka Olog-hai. Do podniosło na duchu Dunedaina gdyż dysponowali większymi siłami niż wróg ale i tak wiedział że walka nie będzie łatwa. Gdy w końcu armia Mrocznego Władcy stanęła u bram miasta, Rammar wygłosił pokrzepiające przemówienie dzięki czemu podniósł na duchu obrońców. Niedłupo potem zaczęła się walka. Dunedainie walczyli dzielnie tak że w końcu pokonali wroga oraz zabili ich dowódce. To zwycięstwo było przełomowe w całej wojnie tak że Sauron postanowił zawrzeć z Arnorem pokój na kilka lat by zregenerować siły, które podbiją królestwo ludzi.

Sojusz z Lorien i poznanie Narii (6 rok Trzeciej Ery) Edytuj

Isildul wysłał Rammara, by zawarł sojusz z lordem Celebornem i lady Galadriel. Dunedain ruszył tam z niewielką grupką żołnierzy. Podróż był niebezpieczna; podczas niej stracił kilku swych ludzi. W końcu udało mu się dotrzeć. Został poprowadzony przez Haldila do władców Lorien. Udało mu się z nimi dogadać, by wsparli w wojnie Arnor. Tam też poznał Narie, która była dwórką Galadrieli. Zakochał się w niej tak jak ona w nim.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.